…τα κουτσαβάκια του πληκτρολογίου!
Μην εκπλήσσεστε διότι υπάρχουν και αυτά! Ναι, οι απόγονοι του Μήτσου Κουτσαβάκη κατάφεραν αυτό που και ο γεννήτοράς τους ακόμα δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί. Κατάφεραν, πέραν της παρουσίας των στην δια ζώσης κοινωνία, να διεισδύσουν και στην διαδικτυακή. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να μην αξιοποιήσουν και αυτά την προσφερόμενη τεχνολογία. Να μην εκμοντερνιστούν! Υπάρχουν ανάμεσά μας και μάλιστα σε πολυπληθέστερο αριθμό.
Αλλά ποιός είναι ο Μήτσος Κουτσαβάκης, ο γεννήτορας-πρόγονος τόσων πολλών απογόνων; Ποιος είναι αυτός που περίπου ενάμιση αιώνα τώρα κατάφερε το όνομά του να αποτελέσει τον ορισμό συγκεκριμένου τύπου συμπεριφοράς και να συμπεριληφθεί και στο ελληνικό λεξιλόγιο;
Μην απορείτε, δεν είναι άγνωστος, όλοι μας τον γνωρίζουμε! Τον έχουμε συναντήσει στην ζωή μας άπειρες φορές. Από την σχολική μας ζωή έως και σήμερα. Στην αλάνα, στο σχολείο, στο πεζοδρόμιο, στην εργασία μας. Τον συναντήσαμε αλλά δεν γνωρίζαμε ότι ήταν αυτός. Εν ολίγοις, ο Μήτσος είναι πανταχού παρών και φυσικά όχι τα πάντα πληρών. Δεν θα μπορούσε άλλωστε!
Πειραιώτης βαρκάρης και μεγάλος καβγατζής ο Μήτσος Κουτσαβάκης. Άτομο που παρίστανε τον σκληρό άντρα και προσπαθούσε να επιβάλει την άποψή του, συνήθως εκ του ασφαλούς. Επί Βασιλείας Όθωνα, το 1862 κατατάχθηκε στο ιππικό ως Δεκανέας, αλλά η συμπεριφορά του παρέμεινε η ίδια την οποία και αρκετοί άλλοι στην πορεία του χρόνου υιοθέτησαν, και κάπως έτσι επικράτησε ο κουτσαβακισμός (κουτσαβάκι, κουτσαβάκια). Όρος, που περιλαμβάνει το νταηλίκι, το ψευτονταηλίκι, το ζορμπαλίκι, τον ψευτοτσαμπουκά, το αντριλίκι, τον παλικαρισμό, και τους τζάμπα-μάγκες που δεν πρέπει να τους συγχέουμε με τους πραγματικούς μάγκες οι οποίοι διακρίνονται για την ντομπροσύνη και την λεβεντιά του χαρακτήρα τους.
Δίχως καμία άλλη προσπάθεια, με ΄΄προσόν΄΄ μόνον τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα και την συμπεριφορά του,ο Μήτσος κατάφερε αυτό που όλοι οι φιλόδοξοι μετά μανίας επιδιώκουν αλλά δεν επιτυγχάνουν. Την αιωνιότητα!
Εμφανισιακά ο Μήτσος αλλά και οι απόγονοί του ξεχώριζαν από το σακάκι πάντα φορεμένο μόνο στο ένα χέρι, από το κόκκινο ή άσπρο ζωνάρι, το καβουράκι, το μπεγλέρι, το μαχαίρι, τα μυτερά παπούτσια και τα τσιγαριλίκια επιμελώς κρυμμένα! Αυτά αποτελούσαν τα απαραίτητα αξεσουάρ για τις εμφανίσεις τους στα στέκια των κακόφημων γειτονιών, μέχρι πριν λίγες δεκαετίες. Στην πορεία, τα αξεσουάρ των κουτσαβάκηδων εξαφανίσθηκαν αλλά δεν συνέβη το ίδιο και με την ιδιόρρυθμη αυτή συμπεριφορά τους. Απλά, στην κοινωνία δεν ήταν πλέον ορατοί - τουλάχιστον εκ της εμφανίσεως - οι απόγονοι του Μήτσου, όχι όμως και η συμπεριφορά των!
Τον εκμοντερνισμό (!) της κοινωνίας ακολούθησαν πιστά και οι απόγονοι του Μήτσου διεισδύοντας πλέον και στην διαδικτυακή κοινωνία, στην οποία ο εντοπισμός αυτών καθίσταται ακόμα πιο δύσκολος. Και αυτό διότι, ο κάθε αναγνώστης καλείται μόνον από τα γραφόμενά τους να καταλάβει περί τίνος πρόκειται.
Κουτσαβάκια του πληκτρολογίου συναντώνται από κάθε φύλο, από κάθε κοινωνική τάξη και ανεξαρτήτως της οικονομικής τους ευχέρειας ή δυσχέρειας. Χωρίς ή με σπουδές, πτυχία ή και τίτλους. Από τον βαθμό του Δεκανέα που έφερε ο αείμνηστος γεννήτοράς των έως και του Στρατηγού (και των αντιστοίχων κλάδων προς αποφυγή παρεξηγήσεων). Συναντώνται από όλους τους επαγγελματικούς κλάδους και λειτουργήματα εξαιρουμένου του πεδίου της πολιτικής. Στην τελευταία θα συναντήσεις μόνον γιουσουφάκια, τα λεγόμενα πολιτικά γιουσουφάκια, καθόσον σε αυτό το πεδίο δεν υπάρχουν κακόφημες γειτονιές παρά μόνο αυλές!
Στο ερώτημα, πως εντοπίζεται ένα κουτσαβάκι του πληκτρολογίου, η απάντηση είναι πάρα πολύ δύσκολη. Πιθανόν και εσφαλμένη.
Η ευγένεια για τον Μήτσο ήταν λέξη αγνώστου σημασίας. Κατά συνέπεια, ως πρώτη και ισχυρή ένδειξη για τον εντοπισμό ενός απογόνου αυτού, αποτελεί η παντελής απουσία ευγένειας εκ μέρους του προς τους αναγνώστες.
Δεδομένου ότι ο σαματάς αποτελούσε το κύριο γνώρισμα συμπεριφοράς του γεννήτορα Μήτσου, και επειδή στην κοινωνία του διαδικτύου τα κουτσαβάκια δεν μπορούν να φωνάξουν, η χρήση- πολύ συχνά έως και πάντα - κεφαλαίων γραμμάτων για τα λεγόμενά τους, ή ακριβέστερα για τα γραφόμενά τους, ίσως να αποτελεί την δεύτερη σοβαρή ένδειξη.
Ως τρίτη ένδειξη μπορεί να εκληφθεί η απολυτότητα των απόψεών των άνευ επιχειρηματολογίας, καθόσον, και ο γεννήτοράς τους ήθελε να επιβάλει την δική του.
Τέλος, η ύβρης, και η αποχώρηση από κάποια διαδικτυακή συζήτηση αποτελούν σοβαρές ενδείξεις ότι πρόκειται για κουτσαβάκι του πληκτρολογίου και ταυτόχρονα…κουταβάκι της δια ζώσης κοινωνίας.
Αυτά!