Ευτυχώς σύντροφοι ηττηθήκαμε!

 

΄΄Ευτυχώς σύντροφοι ηττηθήκαμε!΄΄

<<…Κατά την γνώμη μου η αλήθεια είναι αυτή που σώζει, πάνω ακόμα από συγγενείς και  φίλους και συναδέλφους και λοιπά, πάνω και από το αδικοχαμένο αίμα στέκεται η αλήθεια. Γιατί η αλήθεια-το είχε πει άλλωστε και ο Σολωμός-ταυτίζεται με την πατρίδα.>>

<<…Αποφάσισα να γράψω το επίμετρο γιατί με διακατέχει η βαθύτατη ανησυχία και η αγωνία για το μέλλον αυτού του τόπου. Η εκτίμησή μου είναι ότι η πατρίδα μας έχει μπει σε τροχιά παρακμής. Αυτό που βιώνουμε δεν είναι μία απλή οικονομική κρίση, περαστική όπως συνέβη με τις άλλες χώρες. Στην χώρα μας έχει αποδομηθεί η παραγωγική βάση, έχει αποσαθρωθεί ο παραγωγικός ιστός. Πρέπει να κάτσουμε όλοι οι Έλληνες, να βάλουμε κάτω τα θέματα, να ρωτήσουμε και να απαντήσουμε με σαφήνεια: Που πάει η χώρα μας; Τι πρέπει να κάνουμε; Πως μπορούμε να σταματήσουμε αυτή την τροχιά της παρακμής. Μπορούμε; Πιστεύω ότι εάν απαντήσουμε σε όλες,  πιστεύω ότι εάν υπάρξει μία πανστρατιά –γιατί τίποτε άλλο δεν μας σώζει- γιατί καμία μονοκομματική κυβέρνηση δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, όπως έχουν έλθει τα πράγματα, και ιδιαίτερα καμία κυβέρνηση προερχόμενη από το φαύλο και χρεωκοπημένο πολιτικό σύστημα. Άρα λοιπόν κάτι καινούργιο πρέπει να γίνει. Η χρεοκοπία είναι συντελεσμένη! Είναι τετελεσμένη, πώς να το πω! Μας περιμένει και ακυβερνησία και χάος, και πολύ δυσάρεστες και εκρηκτικές καταστάσεις.>>

 <<…Εάν δεν διδαχθούμε από το παρελθόν, εάν δεν διδαχθούμε από τα λάθη τα οποία έχουμε κάνει στο παρελθόν, είμαστε καταδικασμένοι να πορευόμαστε στα τυφλά. Είμαστε καταδικασμένοι να επαναλάβουμε τα ίδια και τα ίδια. Υπάρχει πολύ παραπλάνηση, πολύ ψεύδος, πολύ απάτη. Άλλος λέει ότι φταίμε για τον εμφύλιο παραδείγματος χάριν, άλλος ότι φταίνε οι δεξιοί, άλλος ότι φταίνε οι αριστεροί, Φταίνε και οι δύο! Τίποτα δεν συμβαίνει. Για τον εμφύλιο, κάθετή μου γνώμη, και το λέει ένας άνθρωπος που πήρε μέρος στον εμφύλιο, ένας άνθρωπος που προέρχεται από την αριστερά, γέννημα και θρέμμα της αριστεράς, το λέω καθαρά από την πρώτη στιγμή. Για τον εμφύλιο φταίει η Κομμουνιστική Αριστερά!>>

 <<…Το ΚΚΕ με έβαλε στον μαύρο πίνακα. Πάρα πολλοί παλιοί σύντροφοι συναγωνιστές και λοιποί μου γύρισαν την πλάτη. Και αυτό ήταν να αδιαφορήσω. ΄΄Αδιαφορήστε μην ασχολείστε καθόλου μαζί του΄΄. Ούτε να απαντήσουν, ούτε αυτός γράφει αυτά. Να απαντήσουν! Τίποτα! Έκαναν ότι το καλύτερο γι΄ αυτούς, ήταν να τα θάψουν. Αλλά δυστυχώς, και αυτό το λέω με λύπη μου δηλαδή, ακόμα και η δημοκρατική παράταξη, τα δημοκρατικά κόμματα, τα δημοκρατικά αστικά κόμματα, κατεχόμενα από ένα σύνδρομο ενοχής, που τους καλλιέργησε η αριστερά, έδωσαν ΄΄άφεση αμαρτιών΄΄ γενικά στο ΚΚΕ και άφησαν ελεύθερο το ιδεολογικό πεδίο. Και η τραγωδία ακριβώς είναι αυτή. Ενώ η Αριστερά ηττήθηκε στο πεδίο της μάχης, νίκησε στο πεδίο της προπαγάνδας. Κατέκτησε την ιδεολογική υπεροχή, η οποία υπεροχή αυτή μετατράπηκε και σε πολιτική υπεροχή, με αποτέλεσμα να έχουμε την άνοδο στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ. Που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κομμάτι της Κομμουνιστικής Αριστεράς.>>

<<...Τους έβλεπα ως ημίθεους! Γιατί για εμάς τους κομμουνιστές οι ηγέτες ήταν πράγματι ΄΄ημίθεοι΄΄! Ο ΄΄θεός΄΄, ο μέγας ΄΄θεός΄΄ ήταν ο Στάλιν και όλοι οι άλλοι ήταν ΄΄ημίθεοι΄΄. Πάρα πολλοί από αυτούς, και από τους ηγέτες, ήταν εντελώς ΄΄ανθρωπάκια΄΄. …..΄΄ανθρωπάκια΄΄. Ήταν ικανοί να πατήσουν επί πτωμάτων, προκειμένω να ανεβούν και να σταθούν στην ηγεσία. Όλοι αυτοί ξεκίνησαν με αγνές προθέσεις, ήθελαν πράγματι να βοηθήσουν, να συμβάλλουν  να γίνει ένας κόσμος αλήθειας, δικαιοσύνης, ισότητας, ελευθερίας, τελικά κατέληξαν να ζημιώσουν πάρα πολύ την πατρίδα (Ελλάδα).>>

<<…Δεν υπάρχει Αριστερά σήμερα στην Ελλάδα. Κομμουνιστική Αριστερά δεν υπάρχει. Υπάρχει ένα Κομμουνιστικό Κόμμα το οποίο απλώς έχει μία ταμπέλα και μερικούς πιστούς …΄΄καλογήρους΄΄. Σαν ένα ΄΄μοναστήρι΄΄ το οποίο έχει μαζέψει του ΄΄καλογήρους΄΄! Αυτή είναι η Αριστερά.  Η δε ΄΄πρώτη φορά Αριστερά΄΄, έδειξε το πρόσωπό της, και η πορεία αυτή, αυτού του κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ, είναι προδιαγραμμένη. Είναι καταδικασμένο και αυτό το κομμάτι σιγά-σιγά να εξαϋλωθεί! Διότι δεν αντιπροσωπεύει τίποτα.>>

<<…Το μέλλον, για ένα απροσδιόριστο χρονικά διάστημα ανήκει στον καπιταλισμό! Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει. Και εμένα δεν με αρέσει γιατί ως σύστημα είναι ένα εκμεταλλευτικό σύστημα. Είναι ένα σύστημα που επιτρέπει στον άνθρωπο να εκμεταλλεύεται τον άλλον άνθρωπο. Αλλά, μην ξεχνάμε το τι προσέφερε ο καπιταλισμός στην ανθρωπότητα. Η ζωή μας ήταν τραγική πριν εξήντα-εβδομήντα χρόνια. Άλλαξε την μοίρα του κόσμου, άλλαξε την όψη του κόσμου και τώρα με την τέταρτη εργατική επανάσταση, την επανάσταση της ρομποτικής, ξανοίγει τεράστιες, απέραντες προοπτικές ασύλληπτες για τον άνθρωπο. Και έγινε αυτό που λέω, κατά την γνώμη μου, ίσως δεν είναι μακρά η στιγμή που θα είναι πραγματικότητα το μεγάλο όνειρο του ανθρώπου. Δηλαδή να περάσουμε από το ΄΄βασίλειο΄΄ της ανάγκης στο ΄΄βασίλειο΄΄ της ελευθερίας!>>

Ερώτηση: Εάν ήταν εδώ ο Μπελογιάννης, τι θα του λέγατε;

<<…Θα του έλεγα αυτό που γράφω και στο βιβλίο. Θα του έλεγα: Νίκο, ευτυχώς ηττηθήκαμε! Διότι εάν είχαμε νικήσει, η χώρα μας θα είχε ακολουθήσει την μοίρα της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Αλβανίας κ.λ.π. Δεν τα έχετε ζήσει βέβαια εσείς αυτά, αλλά ξέρετε, τα έχετε διαβάσει, ότι όλες αυτές οι χώρες έζησαν ένα μεσαίωνα. Οι δικοί μας Ζαχαρέας και λοιποί, ως Σταλινικοί, φανατικοί Σταλινικοί, φανατικοί Σταλινικοί, θα επέβαλαν το πιο δικτατορικό, το πιο καταπιεστικό καθεστώς. Ευτυχώς ηττηθήκαμε, και ευτυχώς η Ελλάδα μας απέφυγε αυτή την μεγάλη τραγωδία!

Αυτό θα το έλεγα του Νίκου (Μπελογιάννη), και νομίζω ότι ο Νίκος θα καταλάβαινε και θα συμφωνούσε!__>>

Τάκης Λαζαρίδης

Ο πατέρας του Τάκη Λαζαρίδη, Κώστας, ήταν εξέχον στέλεχος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ και ένας από τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν την 1^η Μαΐου 1944, στην Καισαριανή, από τους Γερμανούς.

Στην δεύτερη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη στο Στρατοδικείο, το 1952, στο ίδιο εδώλιο καθόταν ο εικοσάχρονος τότε Τάκης Λαζαρίδης. Καταδικάστηκε σε θάνατο και μαζί με άλλους μελλοθάνατους κλείστηκε στην απομόνωση των φυλακών Καλλιθέας, περιμένοντας το εκτελεστικό απόσπασμα. Τελικά, στα τέλη Μαρτίου του 1952 εκτελέστηκαν μόνον ο Μπελογιάννης, ο Μπάτσης, ο Καλούμενος και ο Αργυριάδης. Στον Τάκη Λαζαρίδη απονεμήθηκε χάρη, λόγω του νεαρού της ηλικίας του, και η θανατική ποινή μετατράπηκε σε ποινή ισοβίων δεσμών. Ήταν σκληρός και ανυποχώρητος κομμουνιστής, στην ανάκριση, στο Στρατοδικείο και μετά στην φυλακή όπου έμεινε σχεδόν δέκα πέντε χρόνια. Αποφυλακίσθηκε το 1966 και το 1967 πρόλαβε να διαφύγει στο εξωτερικό.

Έγραψε το βιβλίο με τίτλο ΄΄Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι΄΄ το 1988, πριν την κατάρρευση του ΄΄υπαρκτού σοσιαλισμού΄΄

 Πηγή: Βιντεοσκοπημένη συνέντευξη στην εφημερίδα Καθημερινή (30-9-2020).