Μία Ιταλίδα από την …Πεζούλα!

Όταν ακούσεις μία παρέα να λέει «θυμάσαι εκείνο…», ή, «θυμάσαι το άλλο…», ή «θυμάσαι τότε…», ή, «θυμάσαι πόσο ξύλο φάγαμε…», δεν χρειάζεται να δεις φάτσες, καταλαβαίνεις ότι όλα μαζί τα χρόνια της παρέας είναι …πάρα πολλά!

Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από τρεις συνηθισμένες φάτσες, από τρία αγαπημένα ξαδέρφια, που έσμιξαν και τα τρία μαζί μετά από μισό περίπου αιώνα.

Η αφεντιά μου, γεννημένος και μεγαλωμένος στο χωριό, στις δεκαετίες του ΄60 και ΄70, με ανυπομονησία περίμενα το Καλοκαίρι, για να έρθει στο χωριό και ο ξάδερφός μου ο Κώστας (κρατηθείτε) από την …Λάρισα! Ο ερχομός του δε, αποτελούσε για μένα ένα θαυμάσιο ΄΄παράθυρο΄΄ στον έξω από το χωριό κόσμο. Μία ευκαιρία να μειώσω λίγο την τύφλα μου σε πράγματα της ηλικίας μας που ήταν άγνωστα για μένα. Συνηθισμένο φαινόμενο για εμάς τα original χωριατόπαιδα. Όσοι μεγάλωσαν σε χωριά με καταλαβαίνουν.

Η ανυπομονησία όμως και των δυό μας γινόταν πιο έντονη περιμένοντας να έρθει στο χωριό και η ξαδέρφη μας που κατοικούσε σε μία άλλη πόλη, λίγο πιο πέρα από την Λάρισα. Το Μιλάνο!

Ο ερχομός της Hellas αποτελούσε κυρίως για μένα όχι απλό ΄΄παράθυρο΄΄, αλλά μεγάλη ΄΄τζαμαρία΄΄ για τον έξω κόσμο. Κατά τ΄ άλλα τα δικά μας Καλοκαίρια ήταν σαν τα δικά σας που σμίγατε με τα ξαδέρφια σας. Ανέμελα.

Και κάπου εκεί, κουρασμένα μετά τα παιχνίδια και στις σκανδαλιές μας, δεν ήταν και λίγες οι φορές που μεταξύ μας λέγαμε το τι θέλει το καθένα μας να γίνει όταν μεγαλώσει, και ανυπομονούσαμε πότε θα μεγαλώσουμε! Και όντως γίναμε αυτό που θέλαμε και τα τρία μας πολύ. Ο Κώστας πετυχημένος Αρχιτέκτονας, η Hellas Γιατρός, και η αφεντιά μου Υπηρέτης της Αεροπορικής Ιδέας! Και των τριών τα όνειρά μας έγιναν πραγματικότητα.

Ένα όμως από εμάς, η Hellas, το τερμάτισε- θα λέγαμε -το πράγμα. Αφού σπούδασε Γιατρός, στην συνέχεια τσουβάλιασε και καμιά δεκαριά άλλους τίτλους σπουδών και ακολούθησε Ακαδημαϊκή καριέρα με παρουσία στον χώρο τόσο της Ευρώπης όσο και της Αμερικής. Σήμερα είναι Αντιπρύτανης στο Πανεπιστήμιο της Ιταλίας, Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, και Σύμβουλος της Ιταλικής Κυβέρνησης σε θέματα υγείας!

Στο χθεσινό μας δίωρο ΄΄ραντεβού με το παρελθόν΄΄ θυμηθήκαμε πάρα πολλά, όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις. Οι στίχοι του Γιώργου Κοινούση «Να ξαναγινόμασταν πάλι πιτσιρίκια!» αιωρούνταν με ένταση στο περιβάλλον και τους άκουγε και το ακροατήριό μας, που δεν ήταν παρά οι άνθρωποι που μας στήριξαν στις ζωές μας!

Τελικά, όταν λέγαμε και ανυπομονούσαμε πότε θα μεγαλώσουμε, δεν είχαμε σκεφτεί ό,τι η φράση «πότε θα μικρύνουμε» είναι ανείπωτη!

Θανάσης Μαλέτσικας, 29 Αυγούστου 2023.