Όταν κάθεσαι να γράψεις για κάποιους ανθρώπους, και ψάχνεις τι να πρωτογράψεις, και δυσκολεύεσαι τι να παραλείψεις, σημαίνει ό,τι το αποτύπωμα αυτών των ανθρώπων υπήρξε-και όχι καθ΄ υπερβολή- βαθιά διδακτικό για εμάς τους …νεότερους.

Η φράση: <<τον ξέρουν και οι πέτρες!>>, στην κυριολεξία είναι η λαϊκή φράση που ταιριάζει απόλυτα στο να περιγράψει κάποιος τον Βασίλη Μαγαλιό.

Από την ηλικία των 12χρόνων, αμέσως μετά αφότου τέλειωσε το δημοτικό σχολείο, ακολούθησε το επάγγελμα του <<πετρά>>. Αρχικά ως κουβαλητής, κατόπιν ως μαστοράκι, στην συνέχεια μάστορας και τέλος αρχιμάστορας σε πάρα πολύ νεαρή ηλικία. Μυαλό κοφτερό, τον φοβήθηκαν και οι ίδιες οι πέτρες και τον συμβουλευόταν ακόμα και οι Πολιτικοί Μηχανικοί.

Αν όχι όλα, τα περισσότερα πετρόκτιστα σπίτια στην περιοχή μας φέρουν την υπογραφή του Βασίλη, όπως και πολλά άλλα σπίτια σε αρκετά σημεία της χώρας.

Παθιασμένος ο ίδιος με το επάγγελμά του, πέραν του ήθους και της καλοσύνης που τον διακρίνουν, αποτελεί παράδειγμα σωστού επαγγελματία.

Είναι χαρακτηριστικό της σημερινής κοινωνίας μας να θαυμάζουμε ανθρώπους κρίνοντας το τι αυτοκίνητο οδηγούν, την οικονομική τους ευμάρεια, καθώς και το επάγγελμα, την θέση ή αξίωμα που κατέχουν, αδιαφορώντας για κάποιες άλλες πιο σημαντικές πτυχές της ζωής τους. Δυστυχώς!

Όση ώρα τα πίναμε με τον Βασίλη, τα μάτια μου ήταν καρφωμένα στις ροζιασμένες παλάμες του και ειλικρινώς αισθανόμουν έναν απέραντο σεβασμό για αυτά τα χέρια, τα οποία, δημιούργησαν οικογένεια, αποκατέστησαν και σπούδασαν παιδιά, και όλα αυτά κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες.

Ογδόντα ένα χρονών σήμερα ο Βασίλης, συνεχίζει με το ίδιο πάθος να ΄΄ταλαιπωρεί΄΄ τις πέτρες από έρωτα και όχι για βιοπορισμό, και να αποτελεί μία πολύ ενδιαφέρουσα παρέα σε ένα τραπέζι, συνάμα και τιμή να κάθεσαι μαζί του.

Θανάσης Μαλέτσικας, 10 Αυγούστου 2023.